Το τελευταίο επεισόδιο του «ΡΙΦΙΦΙ» ήταν συγκλονιστικό και η Ευαγγελία Μουμούρη ως Όλγα, έδωσε την ερμηνεία της καριέρας της, κλείνοντας τη σειρά χωρίς λέξη, σε έναν σπαρακτικό επίλογο. Δεν είπε ούτε λέξη, μα ταυτόχρονα μας τα είπε όλα!
Θα το γράψω όπως το σκέφτομαι εδώ και χρόνια, από την περίοδο του πρώτου Έτερος Εγώ: «Ευτυχώς που υπάρχει η Cosmote Tv και με τις παραγωγές της, δίνει την ευκαιρία σε ανθρώπους όπως τον Σωτήρη Τσαφούλια να απλώνουν το ταλέντο τους και να χαρίζουν στο ελληνικό κοινό ταινίες και σειρές που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από παγκόσμιες παραγωγές.» Και το σχόλιο αυτό, δεν είναι κάποια διαφήμιση στην εταιρεία παραγωγής, αλλά γνωρίζοντας τις τεράστιες δυσκολίες για τέτοιες παραγωγές στην Ελλάδα, πρέπει να αισθανόμαστε τυχεροί που σε αυτούς τους σκηνοθέτες, τους σεναριογράφους και ηθοποιούς, τους δίνεται η δυνατότητα και το κατάλληλο περιβάλλον να δημιουργούν και να μας χαρίζουν κινηματογραφικές συγκινήσεις.
Η σειρά έριξε αυλαία το βράδυ της Δευτέρας (19/01) προβλήθηκε το 6ο και τελευταίο επεισόδιο, με την Ευαγγελία Μουμούρη να δίνει μία από τις πιο συγκλονιστικές ερμηνείες της καριέρας της. Στη σειρά που σκηνοθέτησε ο Σωτήρης Τσαφούλιας, το σενάριο της οποίας υπογράφουν ο Βασίλης Ρίσβας κα η Δήμητρα Σακαλή, η Όλγα είναι ο εγκέφαλος της μεγάλης ληστείας και η γυναίκα που κινεί τα νήματα σε μία ομάδα ανδρών που απαρτίζουν οι Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, Χρήστος Χατζηπαναγιώτης, Βλαδίμηρος Κυριακίδης, Πάνος Βλάχος, Προμηθέας Αλειφερόπουλος και Δήμος Γιγαντάκης.
Η Όλγα υπάρχει και ο χαρακτήρας της βασίζεται σε ένα αληθινό πρόσωπο. Το ΡΙΦΙΦΙ δεν είναι βασισμένο σε 1, αλλά σε 2 αληθινά περιστατικά. Και αυτά τα αληθινά γεγονότα είναι που έγιναν γνωστά δημόσια, διότι δεν είναι διόλου απίθανο, να υπάρχουν πολλές μητέρες εκεί έξω που βρέθηκαν ή θα βρεθούν στην θέση της Όλγας.
Το ΡΙΦΙΦΙ, ήταν μια σειρά που τα είχε όλα. Χιούμορ, θυμό, οργή, συγκίνηση. Ρεαλισμό και κυνικότητα αλλά και απανθρωπιά, πράγματα που συναντάμε στην Ελληνική κοινωνία, όπως και σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Το χρήμα δεν μετρά ανθρώπινες ζωές και αυτό είναι κάτι που συναντάμε με πολλούς τρόπους στην ζωή μας, στην καθημερινότητα μας, συχνά πυκνά. Και ο Σωτήρης Τσαφούλιας, με ωμό και κυνικό τρόπο, μας το προσφέρει μαεστρικά να το συνειδητοποιήσουμε μέσα από τις ερμηνείες των συγκλονιστικών Ευαγγελία Μουμούρη, Πυγμαλίων Δαδακαρίδη, Βασίλη Χαραλαμπόπουλο και Κώστα Φιλίππογλου.
Η σειρά μίλησε για την κοινωνική αδικία, αγκάλιασε την αναπηρία, ανέδειξε την έννοια της εμπιστοσύνης, της φιλίας, της ομαδικότητας. Μας υπενθύμισε πως μπορούμε να κάνουμε κάτι, με τον δικό μας τρόπο, για το άδικο που συναντάμε τριγύρω και ας μην συμβαίνει σε κάποιον δικό μας άνθρωπο.
Αντί επιλόγου,
Δεν θα δώσω κανένα spoiler αλλά θα αναρωτηθώ: «Υπάρχει άνθρωπος, που είδε την τελευταία σκηνή του ΡΙΦΙΦΙ, και δεν πήγε μετά να αγκαλιάσει και να φιλήσει τα παιδιά του στο μέτωπο, ενώ κοιμούνται;»
