Από το Μπλε Λεμόνι
Κείμενο: Άγγελος Αγγέλου & Έμη Σίνη
Εικονογράφηση: Ντανιέλα Σταματιάδη
Ηλικία: 5+
Εκδόσεις: Ίκαρος
“Μια φορά είχα δει στο όνειρό μου ότι ήμουν βομβίνος. Αντί γι’ αυτιά είχα κεραίες και αντί για χέρια φτερά που ανοιγόκλειναν διακόσιες φορές το δευτερόλεπτο! Όλοι με κυνηγούσαν με μυγοσκοτώστρες κι εγώ έτρεχα να ξεφύγω!
Δύσκολο να είσαι βομβίνος…”
View this post on Instagram
Όπως έχω αναφέρει ξανά, θαρρώ, και το αναφέρω συχνά (για να φαίνομαι κουλ) η σχολική τάξη είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας. Θα βρεις κάθε τύπο προσωπικότητας εκεί, ο καθένας με τα δικά του ερεθίσματα, γούστα και παραξενιές. Αυτή η σχολική τάξη δεν διαφέρει και πολύ. Το πέταγμα ενός εντόμου φτάνει για να ξεκινήσει ένα ντόμινο αντιδράσεων, που φανερώνει τον χαρακτήρα του κάθε παιδιού. Κάποιος φοβάται, κάποιος ενθουσιάζεται, κάποιος εκνευρίζεται, κάποιος ενδιαφέρεται, κάποιος απειλεί, κάποιος αδιαφορεί εντελώς (παντού υπάρχει ένας γκέιμερ) και κάποιος… ερωτεύεται! (Αχ Ελένη).
Παρ’ όλα αυτά, αυτή είναι η πρώτη ανάγνωση του κειμένου. Πολύ εντυπωσιακά αυτό το σκηνικό αλλάζει, όταν ο μπάμπουρας μοιάζει να έχει πεθάνει. Εκεί όλη η τάξη συγκλίνει στην αγωνία και στη συμπόνια και όλοι μαζί προσπαθούν να βρουν τρόπο να τον επαναφέρουν. Ο φόβος άλλωστε μπροστά στην απώλεια μπορεί να ομαδοποιήσει και τα πιο “αταίριαστα” άτομα.
View this post on Instagram
Δεν υπάρχει περίπτωση να μην ταυτιστείτε με κάποιον χαρακτήρα και θέλω να σημειώσω πόσο εκπληκτική είναι η απεικόνιση από τη Ντανιέλα Σταματιάδη της αγανακτισμένης Ελενίτσας, που δέχεται τον ερωτικό καταιγισμό του ερωτύλου συμμαθητή της!
Και σαν μικρή, εμπειρική ίσως, παρατήρηση, ακόμα και το θρόισμα ενός χαρτιού μπορεί να τραβήξει την προσοχή των παιδιών, με αποτέλεσμα το μάθημα να πάει περίπατο, αλλά να δημιουργηθεί μια απίστευτα απολαυστική κατάσταση που μπορεί να οδηγήσει με τον τρόπο της στη μάθηση. Και αυτή είναι η πιο αληθινή και ενδιαφέρουσα μάθηση!
Ευχαριστώ το βιβλιοπωλείο Ίαμβος για το αντίτυπο!