Φωτιά στην Εύβοια: Κάψαμε τα δάση τώρα κρύβουμε και τον ήλιο! (pics)

Μαίνεται αυτή την ώρα η φωτιά στην περιοχή ανάμεσα στα χωριά Αγριλίτσα Κοντοδεσπότι και Μακρυμάλλη στην Εύβοια. Ήδη την τελευταία ώρα οι πυροσβεστικές δυνάμεις δίνουν μια μάχη για να κερδίσουν πόντους, καθώς η φωτιά εξερράγη στις 3.10 το πρωί από άγνωστη αιτία και βοηθούμενη από τους ισχυρούς ανέμους πήρε μεγάλες διαστάσεις. Για προληπτικούς λόγους δόθηκε εντολή να εκκενωθεί το μοναστήρι Μακρυμάλλης Παναγία Θεοτόκος, ενώ πριν λίγο η Πυροσβεστική για προληπτικούς λόγους ζήτησε την εκκένωση του χωριού Μακρυμάλλη, καθώς το μέτωπο της φωτιάς κινείται προς την κατεύθυνση του χωριού. Ανοίξαμε τα μάτια μας σήμερα το πρωί και δεν είδαμε τον ήλιο. Μυρίζαμε κάτι καμένο και ο ουρανός “έβρεχε” στάχτες. Κάψαμε τα δάση… τώρα κρύψαμε και τον ήλιο!  Όταν, μετά από όσα έγιναν πριν ένα χρόνο στο Μάτι, μετά από μία εθνική τραγωδία δηλαδή, το μόνο που άλλαξε είναι να λάβουμε ένα μήνυμα από το 112 που θα έπρεπε να λειτουργεί χρόνια πριν, τότε καταλαβαίνεις πως σε αυτή την χώρα δεν υπάρχει καμία ελπίδα, δεν αλλάζει τίποτα και κανείς. Η μόνος τρόπος για να αλλάξει κάτι είναι να αρχίσουμε να πιστεύουμε στα παραμύθια και να γίνει ο κάθε ένας από εμάς “Ο Ρομπέν των Καμμένων Δασών”. Γεννήθηκα μες τη σπηλιά του τσιμεντένιου δράκου από το στόμα του ξερνάει τις φλόγες του θανάτου στένεψε ο κόσμος, στένεψε, στένεψε το μυαλό μου η πολιτεία πιο μικρή απ’ το δωμάτιο μου   Σπίτι, τους φίλους, τη δουλειά, όλους θα τους αφήσω δίχως βοήθεια καμιά, μόνος θα πολεμήσω.   θα πάρω κράνος διχτυωτό απ’ το Μοναστηράκι θα βάλω πάνω ένα φτερό μαύρο από κοράκι θα πάρω φτυάρι και κασμά και πετσετέ φουλάρι θα πάρω δρόμους και βουνά πάνω σ’ ένα μουλάρι.   Είμ’ ο Ρομπέν των καμένων δασών και των πολυκατοικιών.   Γεννήθηκα μέσα στη γη μια ντάλα μεσημέρι και σε πλατεία φύτρωσα, σ’ ένα μικρό παρτέρι στένεψε ο κόσμος στένεψε, στέρεψε η έμπνευσή μου ο αέρας μου λιγότερος απ’ την αναπνοή μου Ειμ’ ένα φαλακρό βουνό, γη καταπατημένη μπουλντόζα ακυβέρνητη, από κλωστή δεμένη.   Είμαι εδώ, δεν είμαι εδώ, δεν ξέρω, δεν κρατιέμαι θηρίο είμαι ακέφαλο, θηρίο που καταριέμαι φτάνει ως εδώ, βγάλτε για μένα ένα νόμο βάλτε με να περνάω γέρους απ’ το δρόμο.   Είμ’ ο Ρομπέν των καμένων δασών και των πολυκατοικιών.

Μαίνεται αυτή την ώρα η φωτιά στην περιοχή ανάμεσα στα χωριά Αγριλίτσα Κοντοδεσπότι και Μακρυμάλλη στην Εύβοια.

Ήδη την τελευταία ώρα οι πυροσβεστικές δυνάμεις δίνουν μια μάχη για να κερδίσουν πόντους, καθώς η φωτιά εξερράγη στις 3.10 το πρωί από άγνωστη αιτία και βοηθούμενη από τους ισχυρούς ανέμους πήρε μεγάλες διαστάσεις. Για προληπτικούς λόγους δόθηκε εντολή να εκκενωθεί το μοναστήρι Μακρυμάλλης Παναγία Θεοτόκος, ενώ πριν λίγο η Πυροσβεστική για προληπτικούς λόγους ζήτησε την εκκένωση του χωριού Μακρυμάλλη, καθώς το μέτωπο της φωτιάς κινείται προς την κατεύθυνση του χωριού.

Ανοίξαμε τα μάτια μας σήμερα το πρωί και δεν είδαμε τον ήλιο. Μυρίζαμε κάτι καμένο και ο ουρανός “έβρεχε” στάχτες. Κάψαμε τα δάση… τώρα κρύψαμε και τον ήλιο! 

Φωτογραφία: Κώστας Μούντριχας

Όταν, μετά από όσα έγιναν πριν ένα χρόνο στο Μάτι, μετά από μία εθνική τραγωδία δηλαδή, το μόνο που άλλαξε είναι να λάβουμε ένα μήνυμα από το 112 που θα έπρεπε να λειτουργεί χρόνια πριν, τότε καταλαβαίνεις πως σε αυτή την χώρα δεν υπάρχει καμία ελπίδα, δεν αλλάζει τίποτα και κανείς.

Η μόνος τρόπος για να αλλάξει κάτι είναι να αρχίσουμε να πιστεύουμε στα παραμύθια και να γίνει ο κάθε ένας από εμάς “Ο Ρομπέν των Καμμένων Δασών”.

Γεννήθηκα μες τη σπηλιά του τσιμεντένιου δράκου

από το στόμα του ξερνάει τις φλόγες του θανάτου

στένεψε ο κόσμος, στένεψε, στένεψε το μυαλό μου

η πολιτεία πιο μικρή απ’ το δωμάτιο μου

 

Σπίτι, τους φίλους, τη δουλειά, όλους θα τους αφήσω

δίχως βοήθεια καμιά, μόνος θα πολεμήσω.

 

θα πάρω κράνος διχτυωτό απ’ το Μοναστηράκι

θα βάλω πάνω ένα φτερό μαύρο από κοράκι

θα πάρω φτυάρι και κασμά και πετσετέ φουλάρι

θα πάρω δρόμους και βουνά πάνω σ’ ένα μουλάρι.

 

Είμ’ ο Ρομπέν των καμένων δασών

και των πολυκατοικιών.

 

Γεννήθηκα μέσα στη γη μια ντάλα μεσημέρι

και σε πλατεία φύτρωσα, σ’ ένα μικρό παρτέρι

στένεψε ο κόσμος στένεψε, στέρεψε η έμπνευσή μου

ο αέρας μου λιγότερος απ’ την αναπνοή μου

Ειμ’ ένα φαλακρό βουνό, γη καταπατημένη

μπουλντόζα ακυβέρνητη, από κλωστή δεμένη.

 

Είμαι εδώ, δεν είμαι εδώ, δεν ξέρω, δεν κρατιέμαι

θηρίο είμαι ακέφαλο, θηρίο που καταριέμαι

φτάνει ως εδώ, βγάλτε για μένα ένα νόμο

βάλτε με να περνάω γέρους απ’ το δρόμο.

 

Είμ’ ο Ρομπέν των καμένων δασών

και των πολυκατοικιών.

GHETTO Magazine

Το Ghetto Magazine καλύπτει ό,τι είναι νέο και σημαντικό στην πόλη της Χαλκίδας αλλά και σε ολόκληρη την Εύβοια. Την κοινωνία, τους ανθρώπους της, τις τέχνες και την διασκέδαση, με πρωτοποριακό πάντα τρόπο. Όλη η πόλη σε ένα …GHETTO. Γιατί στο δικό μας ghetto χωράνε όλοι!

Best of GHETTO

Scroll to Top