Οι περιοχές που συνέχεια χανόμαστε στη Χαλκίδα

Εντάξει, ξέρουμε ότι η Χαλκίδα είναι μια σχετικά μικρή πόλη και αν είσαι από εδώ, ή είσαι μόνιμος κάτοικος κάποια χρόνια, προφανώς ξέρεις απ’ έξω κι ανακατωτά ακόμα και τα μικρά στενάκια! (ναι ακόμα κι αυτά που νομίζει η Χριστίνα ότι είναι η μόνη που τα ανακάλυψε…) Παρ’ όλα αυτά, εμείς εδώ στο GHETTO, σε μια συζήτηση που είχαμε, συνειδητοποιήσαμε ότι όλοι μας έχουμε κάποια περιοχή-γειτονιά που δεν ξέρουμε καθόλου καλά και που έχει τύχει να χαθούμε!   Χριστίνα Αν ψάχνετε το τρίγωνο των Βερμούδων, θα σας πω εγώ που βρίσκεται… Είναι η περιοχή του Δέλτα! Από ολάκερη Χαλκίδα και περίχωρα, εγώ αυτή την περιοχή δεν την ξέρω καθόλου! Δεν έτυχε να μένει ποτέ κάποιος φίλος ή συγγενής και γενικά δεν είχα κάποιο λόγο να πηγαίνω προς τα εκεί ή απλά να περνάω…  Όσες φορές λοιπόν έχω περάσει με το αυτοκίνητο από εκεί, δεν έχω ιδέα που βρίσκομαι! Ευτυχώς δηλαδή που οδηγεί άλλος, γιατί εγώ απλά παίζει να έκανα κύκλους για πάντα! Όλα μου φαίνονται τόσο άγνωστα και δεν έχω καταλάβει ποτέ πώς στρίβεις από Χαϊνά και μέσα από όλα αυτά τα στενάκια (σε κάποιο σημείο μου φαίνονται όλα αδιέξοδα), μπορείς να καταλήξεις στη Ληλαντίων!  Μια φορά χρειάστηκε να βρω κάποιο σπίτι εκεί και ειλικρινά είχα βάλει gps στο κινητό και ήμουν σίγουρη ότι απλά θα εξαφανιστώ σε κάποια μαύρη τρύπα! Εσείς όλοι που μένετε εκεί, το βρίσκεται δηλαδή εύκολα το σπίτι σας;   Πένη Γενικά έχω ένα πρόβλημα τα ονόματα των οδών. Δεν μπορώ να τα συγκρατήσω με τίποτα. Αλλά μπορώ να προσανατολιστώ άψογα και να περπατήσω όλη τη Χαλκίδα χωρίς να χαθώ. Όλη την νησιωτική Χαλκίδα, γιατί την ηπειρωτική Χαλκίδα, δηλαδή Καράμπαμπας, δεν μπορώ να την μάθω με τίποτα, όση προσπάθεια κι αν έχω κάνει! Η πρώτη επαφή ήταν σε μικρή ηλικία που πηγαίναμε με τους γονείς μου σε κάτι θείους μου. Πολύ ωραία περιοχή, λίγο ερημική τότε, είχε παντού χωράφια. Πολλά χρόνια μετά που γύρισα από Πάτρα και άρχισα να οδηγώ και χρειάστηκε πολλές φορές να πάω εκεί, η περιοχή πια, ήταν παντού χτισμένη, τέρμα τα χωράφια! Έχουν χτίσει παντού όπως να ναι σπίτια. Αν μπεις μέσα σε γειτονιές είναι πολύ δύσκολο να ξεφύγεις, μένεις για πάντα εκεί εγκλωβισμένος, κάνοντας γύρω – γύρω με το αμάξι μέχρι να τελειώσει η βενζίνη. Η φάση είναι : δρόμος , δρόμος, αδιέξοδο, όπισθεν, δρόμος, δρόμος , θάλασσα, δρόμος ,δρόμος , αδιέξοδο με θάλασσα! Την μόνη συμβουλή που μπορώ να σας δώσω είναι, μην πατέ ποτέ μόνοι σας χωρίς κάποιον ντόπιο!   Μαίρη  Όλα μου τα χρόνια στη Χαλκίδα έμενα πάντα κάπου κοντά στο κέντρο. Έχω χιλιοπερπατήσει όλους τους πολυσύχναστους δρόμους, έχω αράξει σε όλα τα μέρη που μπορείς να πας να ηρεμήσεις όταν σε πιάνουν τα διαόλια σου, πάντα κοντά στη θάλασσα και χωρίς αμάξι, έχω πιει καφέ σε όλα (σχεδόν) τα καφέ της πόλης, καινούρια και παλιά. Οπότε λες, που να χαθείς στο κέντρο; κοιτάς προς τα που είναι η θάλασσα και βγαίνεις στους κεντρικούς δρόμους. Μέσα όμως από τη συζήτηση που είχα με τα παιδιά της ομάδας του Ghetto, συνειδητοποίησα ότι όχι μόνο χάνομαι, αλλά δεν έχω την παραμικρή ιδέα για περιοχές όπως ο βούρκος, το πάρκο του λαού, το αλωνάκι και γενικά όλη αυτή τη μεριά της Χαλκίδας. Ποια είναι ποια; Και πέφτουν οι ερωτήσεις, εκεί που είναι το τεχνικό; Πως λέγεται; Το κολυμβητήριο; Μετά κοντά στο θέατρο του Ορέστη Μακρή; Που σταματάει η μία και που ξεκινάει η άλλη; Και πες πως θέλω να την μάθω αυτή τη μεριά της Χαλκίδας, να δω τι κρύβει και τι έχει να προσφέρει, τι θα κάνω, θ’ανοίξω google maps στην ίδια μου την πόλη; Μήπως πριν να πήγαινα μια βόλτα προς τα κει και «χανόμουν», να μάθαινα λίγα περισσότερα για την κάθε περιοχή, ξεκινώντας από τα βασικά; Αρχικά λοιπόν, «πού είμαι τώρα;».   Βασίλης Χωρίς πολλά λόγια θα γράψω το εξής: H περιοχή στο Δέλτα της Χαλκίδας πρέπει να καταργηθεί από τους χάρτες, και στους κατοίκους που ζουν εκεί και δεν μπερδεύονται να απονεμηθεί το κλειδί της πόλης. Πέρυσι, είχα μία συγκεκριμένη δουλειά όπου για 11 μήνες, έπρεπε να βρίσκομαι στην περιοχή 3 φορές την εβδομάδα. Ε, 3 φορές την εβδομάδα χανόμουν. Κάθε φορά, έβγαινα και από διαφορετικό στενό, ανακάλυπτα ένα νέο αδιέξοδο (ανακάλυπτα επίσης και νέες λέξεις -“Γαλλικές” κυρίως- στο λεξιλόγιο μου). Κάθε επίσκεψή μου εκεί σήμαινε 5 ευρουλάκια χαμένα στην βενζίνη! Και όχι, για 11 μήνες δεν έβαλα ούτε μία φορά gps. Είναι δυνατόν να βάλω στην πόλη μου gps;;; Υγ. 5 ευρώ επί 3 ημέρες επί 4 εβδομάδες επί 11 μήνες = 660 ευρώ. Μήπως να έβαζα gps τελικά; 

Εντάξει, ξέρουμε ότι η Χαλκίδα είναι μια σχετικά μικρή πόλη και αν είσαι από εδώ, ή είσαι μόνιμος κάτοικος κάποια χρόνια, προφανώς ξέρεις απ’ έξω κι ανακατωτά ακόμα και τα μικρά στενάκια! (ναι ακόμα κι αυτά που νομίζει η Χριστίνα ότι είναι η μόνη που τα ανακάλυψε…)

Παρ’ όλα αυτά, εμείς εδώ στο GHETTO, σε μια συζήτηση που είχαμε, συνειδητοποιήσαμε ότι όλοι μας έχουμε κάποια περιοχή-γειτονιά που δεν ξέρουμε καθόλου καλά και που έχει τύχει να χαθούμε!

 

Χριστίνα

Αν ψάχνετε το τρίγωνο των Βερμούδων, θα σας πω εγώ που βρίσκεται…

Είναι η περιοχή του Δέλτα! Από ολάκερη Χαλκίδα και περίχωρα, εγώ αυτή την περιοχή δεν την ξέρω καθόλου! Δεν έτυχε να μένει ποτέ κάποιος φίλος ή συγγενής και γενικά δεν είχα κάποιο λόγο να πηγαίνω προς τα εκεί ή απλά να περνάω… 

Όσες φορές λοιπόν έχω περάσει με το αυτοκίνητο από εκεί, δεν έχω ιδέα που βρίσκομαι! Ευτυχώς δηλαδή που οδηγεί άλλος, γιατί εγώ απλά παίζει να έκανα κύκλους για πάντα! Όλα μου φαίνονται τόσο άγνωστα και δεν έχω καταλάβει ποτέ πώς στρίβεις από Χαϊνά και μέσα από όλα αυτά τα στενάκια (σε κάποιο σημείο μου φαίνονται όλα αδιέξοδα), μπορείς να καταλήξεις στη Ληλαντίων! 

Μια φορά χρειάστηκε να βρω κάποιο σπίτι εκεί και ειλικρινά είχα βάλει gps στο κινητό και ήμουν σίγουρη ότι απλά θα εξαφανιστώ σε κάποια μαύρη τρύπα!

Εσείς όλοι που μένετε εκεί, το βρίσκεται δηλαδή εύκολα το σπίτι σας;

 

Πένη

Γενικά έχω ένα πρόβλημα τα ονόματα των οδών. Δεν μπορώ να τα συγκρατήσω με τίποτα. Αλλά μπορώ να προσανατολιστώ άψογα και να περπατήσω όλη τη Χαλκίδα χωρίς να χαθώ. Όλη την νησιωτική Χαλκίδα, γιατί την ηπειρωτική Χαλκίδα, δηλαδή Καράμπαμπας, δεν μπορώ να την μάθω με τίποτα, όση προσπάθεια κι αν έχω κάνει!

Η πρώτη επαφή ήταν σε μικρή ηλικία που πηγαίναμε με τους γονείς μου σε κάτι θείους μου. Πολύ ωραία περιοχή, λίγο ερημική τότε, είχε παντού χωράφια. Πολλά χρόνια μετά που γύρισα από Πάτρα και άρχισα να οδηγώ και χρειάστηκε πολλές φορές να πάω εκεί, η περιοχή πια, ήταν παντού χτισμένη, τέρμα τα χωράφια! Έχουν χτίσει παντού όπως να ναι σπίτια.

Αν μπεις μέσα σε γειτονιές είναι πολύ δύσκολο να ξεφύγεις, μένεις για πάντα εκεί εγκλωβισμένος, κάνοντας γύρω – γύρω με το αμάξι μέχρι να τελειώσει η βενζίνη. Η φάση είναι : δρόμος , δρόμος, αδιέξοδο, όπισθεν, δρόμος, δρόμος , θάλασσα, δρόμος ,δρόμος , αδιέξοδο με θάλασσα!

Την μόνη συμβουλή που μπορώ να σας δώσω είναι, μην πατέ ποτέ μόνοι σας χωρίς κάποιον ντόπιο!

 

Μαίρη 

Όλα μου τα χρόνια στη Χαλκίδα έμενα πάντα κάπου κοντά στο κέντρο. Έχω χιλιοπερπατήσει όλους τους πολυσύχναστους δρόμους, έχω αράξει σε όλα τα μέρη που μπορείς να πας να ηρεμήσεις όταν σε πιάνουν τα διαόλια σου, πάντα κοντά στη θάλασσα και χωρίς αμάξι, έχω πιει καφέ σε όλα (σχεδόν) τα καφέ της πόλης, καινούρια και παλιά. Οπότε λες, που να χαθείς στο κέντρο; κοιτάς προς τα που είναι η θάλασσα και βγαίνεις στους κεντρικούς δρόμους. Μέσα όμως από τη συζήτηση που είχα με τα παιδιά της ομάδας του Ghetto, συνειδητοποίησα ότι όχι μόνο χάνομαι, αλλά δεν έχω την παραμικρή ιδέα για περιοχές όπως ο βούρκος, το πάρκο του λαού, το αλωνάκι και γενικά όλη αυτή τη μεριά της Χαλκίδας. Ποια είναι ποια; Και πέφτουν οι ερωτήσεις, εκεί που είναι το τεχνικό; Πως λέγεται; Το κολυμβητήριο; Μετά κοντά στο θέατρο του Ορέστη Μακρή; Που σταματάει η μία και που ξεκινάει η άλλη; Και πες πως θέλω να την μάθω αυτή τη μεριά της Χαλκίδας, να δω τι κρύβει και τι έχει να προσφέρει, τι θα κάνω, θ’ανοίξω google maps στην ίδια μου την πόλη; Μήπως πριν να πήγαινα μια βόλτα προς τα κει και «χανόμουν», να μάθαινα λίγα περισσότερα για την κάθε περιοχή, ξεκινώντας από τα βασικά;

Αρχικά λοιπόν, «πού είμαι τώρα;».

 

Βασίλης

Χωρίς πολλά λόγια θα γράψω το εξής: H περιοχή στο Δέλτα της Χαλκίδας πρέπει να καταργηθεί από τους χάρτες, και στους κατοίκους που ζουν εκεί και δεν μπερδεύονται να απονεμηθεί το κλειδί της πόλης.

Πέρυσι, είχα μία συγκεκριμένη δουλειά όπου για 11 μήνες, έπρεπε να βρίσκομαι στην περιοχή 3 φορές την εβδομάδα. Ε, 3 φορές την εβδομάδα χανόμουν. Κάθε φορά, έβγαινα και από διαφορετικό στενό, ανακάλυπτα ένα νέο αδιέξοδο (ανακάλυπτα επίσης και νέες λέξεις -“Γαλλικές” κυρίως- στο λεξιλόγιο μου). Κάθε επίσκεψή μου εκεί σήμαινε 5 ευρουλάκια χαμένα στην βενζίνη!

Και όχι, για 11 μήνες δεν έβαλα ούτε μία φορά gps. Είναι δυνατόν να βάλω στην πόλη μου gps;;;

Υγ. 5 ευρώ επί 3 ημέρες επί 4 εβδομάδες επί 11 μήνες = 660 ευρώ. Μήπως να έβαζα gps τελικά; 

GHETTO Magazine

Το Ghetto Magazine καλύπτει ό,τι είναι νέο και σημαντικό στην πόλη της Χαλκίδας αλλά και σε ολόκληρη την Εύβοια. Την κοινωνία, τους ανθρώπους της, τις τέχνες και την διασκέδαση, με πρωτοποριακό πάντα τρόπο. Όλη η πόλη σε ένα …GHETTO. Γιατί στο δικό μας ghetto χωράνε όλοι!

Best of GHETTO

Scroll to Top