Ευβοιώτης ο πρώτος Έλληνας που ανέβηκε στην κορυφή του Έβερεστ (pics)

Η 16η Μαΐου 2004 ήταν η μέρα που η πρώτη ελληνική αποστολή ανέβηκε στο Έβερεστ. Και ο Γιώργος Βουτυρόπουλος ο πρώτος ανάμεσά τους που, γεμάτος δέος και συγκίνηση, ύψωσε την…

Η 16η Μαΐου 2004 ήταν η μέρα που η πρώτη ελληνική αποστολή ανέβηκε στο Έβερεστ. Και ο Γιώργος Βουτυρόπουλος ο πρώτος ανάμεσά τους που, γεμάτος δέος και συγκίνηση, ύψωσε την ελληνική σημαία στα 8.850 μέτρα. Ο Γιώργος Βουτυρόπουλος είναι γεννημένος και μεγαλωμένος στο Αλιβέρι Ευβοίας.

Αυτή είναι η ιστορία ‒όπως τη διηγείται ο ίδιος στο andro.gr ‒ ενός έπους της ελληνικής ορειβασίας.

Η ιδέα να ανέβει μια αμιγώς ελληνική αποστολή στο Έβερεστ είχε ξεκινήσει από το 1995. Η Ομοσπονδία Ορειβασίας είχε επιλέξει μια ομάδα, έγινε προετοιμασία και μια προαποστολή. Tελικά δεν πήγαμε ποτέ στο Έβερεστ, όμως το όνειρο αυτό δέσμευσε τη γενιά μου. Αναζητούσαμε ευκαιρία να το επιχειρήσουμε. Με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 βρέθηκε χρηματοδότης, ο Ελληνοκαναδός Παύλος Αγγελάτος, ο οποίος οραματίστηκε αυτό που επρόκειτο να γίνει ιστορία και ρεκόρ: η ελληνική αποστολή «Hellas Everest 2004», που θα κατακτούσε το Έβερεστ.

Η αετοφωλιά της Κατασκήνωσης 3 στα 7.500μ. (Φωτογραφία: Παύλος Τσιαντός)

 

Στο Έβερεστ μπορείς να ανέβεις τον Μάιο ή τον Οκτώβριο. Εκείνη τη χρονιά ήμασταν διάφορες αποστολές, συνολικά 600 άτομα. Δουλέψαμε όλοι μαζί, συνεργαστήκαμε για τον εξοπλισμό της διαδρομής, για να βάλουμε το σταθερό σκοινί ασφαλείας, αυτό που τη δύσκολη στιγμή θα σε κρατήσει. Η κάθε αποστολή αναλαμβάνει να τοποθετήσει σκοινί σ’ ένα κομμάτι της διαδρομής.

Το πιο δύσκολο και επικίνδυνο κομμάτι της νότιας διαδρομής για την κορυφή του Έβερεστ είναι το ξεπέρασμα των όγκων πάγου του Khumbu icefall.

Η κορυφή του Έβερεστ βάλλεται από τροπικό αεροχείμαρρο. Στα μέσα Μαΐου αλλάζει η φορά του και τότε ανοίγει το παράθυρο, όπως λέμε, για να ανέβεις στην κορυφή. Μετά, έρχονται οι μουσώνες και τότε το ’χασες το παιχνίδι. Έχοντας τα μετεωρολογικά δεδομένα, τα οποία ήταν ήδη εξελιγμένα, ξέραμε ποια μέρα θα ήταν ο καλύτερος καιρός: η 16η Μαΐου 2004. Θα έπρεπε, λοιπόν, την προηγουμένη να είμαστε στην τελευταία βάση: την κατασκήνωση 4, στο Νότιο Διάσελο, σε υψόμετρο 7.950 μέτρων.

Το IceFall όπως φαίνεται από την Κατασκήνωση Βάσης. Ένα από τα πιο επικίνδυνα σημεία του βουνού. (Φωτογραφία: Παύλος Τσιαντός)

Βλέποντας ότι φτάνω στο στόχο ένιωσα ανακούφιση, δέος. Και μαζί συγκίνηση, διότι πρόσφατα είχα χάσει και τους δυο μου γονείς που, παρότι ήξεραν πως αυτό που έκανα ήταν επικίνδυνο, με στήριζαν πολύ. Κάθησα στην κορυφή γύρω στα 20 λεπτά. Ήταν πανέμορφα στο υπόφως του πρωινού. Έβλεπα όπου έφτανε το μάτι μου. Ύψωσα την ελληνική σημαία, φωτογραφήθηκα με αυτήν, άφησα μια φωτογραφία του Χρήστου Μπαρούχα, που θα ’θελα να ήταν μαζί μας, και μετά άρχισα να κατεβαίνω. Οι υπόλοιποι πέντε της ομάδας έφτασαν περίπου δυο ώρες μετά –τους συνάντησα κατεβαίνοντας. Η βόρεια αποστολή έφτασε δυο μέρες μετά.

Ξημερώματα της 16ης Μαΐου 2004 στη κορυφή των κορυφών ο Γιώργος Βουτυρόπουλος (δεξιά με τα κόκκινα) σε ένα ενσταντανέ ζωής με τον Νεπαλέζο Pema Sherpa. «Έμεινα στην κορυφή 20 λεπτά. Ήταν πανέμορφα στο υπόφως του πρωινού», θυμάται. «Ύψωσα την ελληνική σημαία, φωτογραφήθηκα με αυτήν, άφησα και μια φωτογραφία του Χρήστου Μπαρούχα, που θα ’θελα να ήταν μαζί μας…»

 

 

 

Πηγή και φωτογραφίες από το andro.gr

GHETTO Magazine

Το Ghetto Magazine καλύπτει ό,τι είναι νέο και σημαντικό στην πόλη της Χαλκίδας αλλά και σε ολόκληρη την Εύβοια. Την κοινωνία, τους ανθρώπους της, τις τέχνες και την διασκέδαση, με πρωτοποριακό πάντα τρόπο. Όλη η πόλη σε ένα …GHETTO. Γιατί στο δικό μας ghetto χωράνε όλοι!

Best of GHETTO

Scroll to Top