Είμαι το περίεργο 2020, και ναι, ανυπομονώ για το 2021

Γράφει ο Γιώργος Θεοφίλης «Οι λέξεις της περασμένης χρονιάς, ανήκουν στη γλώσσα της περασμένης χρονιάς και οι λέξεις της επόμενης χρονιάς περιμένουν μια άλλη φωνή», σύμφωνα με τον μοντερνιστή λογοτέχνη T.S Elliot. Ας υποθέσουμε ότι αυτό το κείμενο εκφράζει τη φωνή του 2020 που προσπαθεί να περιγράψει το βιβλίο το οποίο γράφτηκε σε αυτές τις […]

Γράφει ο Γιώργος Θεοφίλης

«Οι λέξεις της περασμένης χρονιάς, ανήκουν στη γλώσσα της περασμένης χρονιάς και οι λέξεις της επόμενης χρονιάς περιμένουν μια άλλη φωνή», σύμφωνα με τον μοντερνιστή λογοτέχνη T.S Elliot. Ας υποθέσουμε ότι αυτό το κείμενο εκφράζει τη φωνή του 2020 που προσπαθεί να περιγράψει το βιβλίο το οποίο γράφτηκε σε αυτές τις προηγούμενες 366 μέρες, καθότι έτος δίσεκτο.

Ήμουν, αγαπητοί μου, το 2020ο έτος της Χριστιανικής Χρονολογίας, η 20ή χρονιά της 3ης χιλιετίας, η 20ή χρόνια του 21ου αιώνα και η 1η χρονιά της δεκαετίας του 2020. Σε όσους αρέσκονται στην αριθμολαγνεία παραδέχομαι ότι είχα καλλιεργήσει προσδοκίες. Ίσως αυτό το σημειολογικό 20 να παραπέμπει στο άριστα της ελληνικής σχολικής βαθμολογίας και το οξύμωρο σχήμα είναι ότι μόνο άριστα δεν πήρα. Με αρκετή δόση ειρωνείας και κάνοντας αυτοκριτική θα έλεγα ότι βαθμολογήθηκα κάτω από τη βάση, έμεινα μετεξεταστέος και περιμένω το 21 να με προβιβάσει.

Η γλώσσα που χρησιμοποίησα, ως 2020, ήταν ιδιαίτερα καυστική αφού επεσήμανα το μεγαλύτερο κίνδυνο και συνάμα το πολυτιμότερο αγαθό για το ανθρώπινο γένος, την υγεία. Σκορπίζοντας μια υγειονομική κρίση, με τη δημιουργία πανδημίας και τη διάδοση ενός άγνωστου ιού, αναδύθηκε στο προσκήνιο η αξία της ζωής. Η ανθρωποκεντρική προσέγγιση, αυτής της ιατροβιολογικής δυσμένειας από την πολιτική ηγεσία, πρόταξε το δίλημμα ανθρώπινη υγεία ή οικονομική μεγέθυνση. Ανεξάρτητα από την προφανή σύνδεση δημόσιας υγείας και βιώσιμης ανάπτυξης, η πλάστιγγα σε αυτό το δίπολο έγειρε προς την πλευρά της προστασίας της ανθρώπινης ζωής.

Φυσικά είμαι το 2020, που έφερε και πολέμους, όπως η σύρραξη στο Ναγκόρνο Καραμπάχ με την διένεξη μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν αλλά φυσικά ως ανθρώπινο γένος είστε συνηθισμένοι στις αιματηρές συγκρούσεις και γρήγορα λησμονείτε τις αποτρόπαιες πράξεις και τα ανθρώπινα θύματα. Φυσικά, πρωτοστάτησα και στην ανάγκη για μετανάστευση, αφού πολλοί αθώοι και μη, άφησαν πατρίδες ψάχνοντας με ποικίλους νόμιμους ή ανέντιμους τρόπους μια δεύτερη ευκαιρία, με τον αριθμό των εκτοπισμένων προσφύγων να ξεπερνά τα 80 εκατομμύρια. Επιπλέον συνέχισα την κατάσταση της πείνας στον πλανήτη, που επιδεινώθηκε λόγω του κορονοϊού, με εκτιμήσεις για 850 εκατομμύρια υποσιτισμένων ανθρώπων, χωρίς φυσικά να συμμετάσχω σε καμιά προσπάθεια αλλαγής.

Αποχωρώντας ως 2020 και αφήνοντας τις τύχες των ανθρώπων στο 2021, μπορώ να μιλήσω διαμέσου της πλούσιας σημειωτικής μυθολογίας. Στην αρχαία ελληνική μυθολογία, λοιπόν, η ελπίδα βρισκόταν μέσα στο πιθάρι που έδωσε ο Δίας στην πρώτη γυναίκα της ανθρωπότητας, την Πανδώρα, με την εντολή να μην το ανοίξει. Εκείνη όμως, υπέκυψε στην περιέργειά της και καθώς έβγαλε το καπάκι ξεχύθηκαν όλες οι δυστυχίες και κατέκλυσαν την ανθρωπότητα. Πανικόβλητη η Πανδώρα προσπάθησε να το κλείσει, αλλά το μόνο που πρόλαβε να κρατήσει μέσα στο πιθάρι ήταν η ελπίδα. Το εντυπωσιακό είναι ότι μέσα σε ένα σκεύος γεμάτο δυστυχίες, ο Δίας είχε τοποθετήσει και την ελπίδα. Κι ακόμα πιο παράξενο που μόνο εκείνη έμεινε κλεισμένη στο πιθάρι και δεν ξεχύθηκε ανάμεσα στους ανθρώπους.

Ο τραγουδιστής Brad Paisley αναφωνεί μελωδικά «αύριο, Πρωτοχρονιά, είναι η πρώτη κενή σελίδα ενός βιβλίου 365 σελίδων. Γράψτε ένα καλό βιβλίο». Και αυτό το βιβλίο, ας παρακαλέσουμε όλοι μας το 2021, να το ξεκινήσει με την πένα γραφής της πανανθρώπινης Ελπίδας.

Υγιές και ευτυχισμένο το 2021!

 

Φωτογραφία εξωφύλλου: Getty Images

GHETTO Magazine

Το Ghetto Magazine καλύπτει ό,τι είναι νέο και σημαντικό στην πόλη της Χαλκίδας αλλά και σε ολόκληρη την Εύβοια. Την κοινωνία, τους ανθρώπους της, τις τέχνες και την διασκέδαση, με πρωτοποριακό πάντα τρόπο. Όλη η πόλη σε ένα …GHETTO. Γιατί στο δικό μας ghetto χωράνε όλοι!

Scroll to Top