Δεκαπενταύγουστος στην Παναγία Οδηγήτρια στη Χαλκίδα την εποχή του Covid 19

Γράφει ο Γιώργος Θεοφίλης Η γιορτή του Δεκαπενταύγουστου είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και τη Μετάστασή της στους Ουρανούς. Ονομάζεται και μικρό Πάσχα ή Πάσχα του καλοκαιριού και αποτελεί μια διεθνής γιορτή της χριστιανοσύνης αφού ολόκληρος ο ορθόδοξος αλλά και ο καθολικός κόσμος τιμά τη Θεοτόκο ή Θεομήτωρ ως σύμβολο της μητρότητας και της […]

Γράφει ο Γιώργος Θεοφίλης

Η γιορτή του Δεκαπενταύγουστου είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και τη Μετάστασή της στους Ουρανούς. Ονομάζεται και μικρό Πάσχα ή Πάσχα του καλοκαιριού και αποτελεί μια διεθνής γιορτή της χριστιανοσύνης αφού ολόκληρος ο ορθόδοξος αλλά και ο καθολικός κόσμος τιμά τη Θεοτόκο ή Θεομήτωρ ως σύμβολο της μητρότητας και της αγνότητας. Φέτος η μεγάλη αυτή γιορτή σημαδεύεται από την έξαρση των κρουσμάτων της πανδημίας με επακόλουθο αρκετά περιοριστικά μέτρα, γεγονός που μας προτρέπει να υμνήσουμε την Μητέρα του Χριστού στην πόλη μας και να ανακαλύψουμε την ομορφιά της Παναγίας της Οδηγήτριας, της γραφικής εκκλησίας που είναι γνωστή ως Μέσα Παναγίτσα.

Η Παναγία η Οδηγήτρια χτίστηκε στη σημερινή της θέση περίπου το 1913, στην περιοχή που τότε ονομαζόταν Καφενεδάκι και στην οποία υπήρχα ελάχιστα σπίτια, από το Μητροπολίτη Χαλκίδας Χρύσανθο Προβατά. Ο σεβασμιότατος μητροπολίτης Χρύσανθος Προβατάς σχεδίαζε στο σημείο αυτό να ανεγείρει Επισκοπείο σε οικόπεδο το οποίο είχε δωρίσει η οικογένεια Μάλλιου στον προκάτοχό του μητροπολίτη Καλλίνικο Καμπάνη. Η εκκλησία αγόρασε από την οικογένεια Μάλλιου τον υπόλοιπο χώρο για το συγκεκριμένο σκοπό δηλαδή την ανέγερση Επισκοπείου. Το 1913 ο μητροπολίτης Χρύσανθος προχώρησε στην ανέγερση του ναϋδρίου της Παναγίας της Οδηγήτριας, το εγκαινίασε, το βάφτισε και το αφιέρωσε στο όνομα της Παναγίας καθώς και στο όνομα των Αγίων Χρύσανθου και Δαρρείας. Η διπλή αυτή αφιέρωση είναι και ο λόγος που το παρεκκλήσιο έχει δύο πανηγύρεις και δύο γιορτές. Επισκοπείο τελικά δεν χτίστηκε στη θέση αυτή αφού για τη συγκεκριμένη χρήση δωρίστηκε στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου οικόπεδο, γνωστό ως η Παλιά Μητρόπολη στην οδό Νεοφύτου.

Όταν απεβίωσε ο Χρύσανθος Προβατάς συγγενείς του από την Κέρκυρα έκαναν κατάληψη στο χώρο της Παναγίας της Οδηγήτριας θεωρώντας ότι λόγω της συγγένειας τους ανήκει. Αυτό προκάλεσε την αντίδραση του εκκλησιαστικού συμβουλίου του Αγίου Νικολάου με δύο αποδέκτες, το τότε Υπουργείο των Εκκλησιαστικών και το Δημοτικό Συμβούλιου του Δήμου Χαλκιδέων που ήταν αρμόδιο για ανάλογα θέματα. Το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε ότι ο Ιερός Ναός και ο περιβάλλοντας χώρος ανήκουν στην Ενορία του Αγίου Νικολάου της πόλεως της Χαλκίδας και επικύρωσε την απόφασή του αυτή με την Πράξη 787/1920.

Ο ναός είναι ρυθμού σταυροειδούς με τρούλο ενώ είναι λίθινος. Από το αρχείο της ανέγερσης του ναού δεν γίνεται γνωστό αν υπήρχε αρχιτέκτονας ή αν ήταν αποκλειστικό δημιούργημα μαστόρων. Στο Παρεκκλήσιο της Παναγίας της Οδηγήτριας ο μητροπολίτης Χρύσανθος έχει τοποθετήσει πολύ όμορφες εικόνες που το χαρακτηρίζουν. Ο Ναός της Μέσα Παναγίτσας λειτουργείται ανελλιπώς από τους εφημέριους της ενορίας του Αγίου Νικολάου. Χαρακτηριστική είναι και η μαγευτική θέα από το προαύλιο του Ναού προς το Κόκκινο Σπίτι και το απέραντο γαλάζιο του Πορθμού του Ευρίπου.

Η εξάπλωση της Covid 19 μας καλεί για μια ακόμη φορά να αναλογιστούμε την αξία των ουσιαστικών πραγμάτων στην καθημερινότητά μας και να εκτιμήσουμε την ουσιαστική αξία της ζωής. Αφορμή για ενδοσκόπηση αποτελεί το θεολογικό και πνευματικό μήνυμα της γιορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου αλλά και η αναγκαστική, για τους περισσότερους, παραμονή στην πόλη. Σε μια εποχή που η διασκέδασή μας περιορίζεται, το καλοκαιρινό ξεφάντωμα μετριάζεται και η ραστώνη των διακοπών μεταλλάσσεται μπορούμε να ανακαλύψουμε μια διαφορετική οπτική σε αυτή τη μεγάλη θρησκευτική γιορτή. Η Παναγία η Οδηγήτρια μας καλεί να ζήσουμε το Πάσχα του καλοκαιριού χωρίς έπαρση και κομπορρημοσύνη, χωρίς αμετροέπεια και κομπασμό αλλά με αρετή και σεμνότητα ερευνώντας την εσωτερική πλευρά του πνευματικού μας κόσμου. Η Θεομήτωρ μας προτρέπει να αναλογιστούμε τη διηνεκή αξία της οικογενειακής θαλπωρής, να αγαπήσουμε την ουσία της ύπαρξης, να καλλιεργήσουμε την ηθική μας. Η πόλη είναι όμορφη, το Παρεκκλήσιο της Μέσα Παναγίτσας γραφικότατο, η γιορτή του Δεκαπενταύγουστου το ωραιότερο πνευματικό δώρο της εποχής. Ας προτάξουμε την ψυχή μας ως την ασφαλέστερη ασπίδα στον κίνδυνο και την αβεβαιότητα της πανδημίας που φαίνεται ότι θα μας ακολουθεί για αρκετό καιρό.

Ο Thomas Merton, αμερικανός μοναχός και στοχαστής διακήρυττε «η αγάπη είναι το αληθινό μας πεπρωμένο. Δεν θα βρούμε το νόημα της ζωής μόνοι μας, θα το βρούμε με έναν άλλον». Στην εποχή της κοινωνικής αποστασιοποίησης ίσως να είναι δύσκολο να συναντήσουμε τον οποιοδήποτε άλλο. Στο φετινό Πάσχα του Καλοκαιριού στο πρόσωπο της Κεχαριτωμένης μπορούμε να προσεγγίσουμε αυτόν τον άλλον πλάι μας, το συνοδοιπόρο στη ζωή, τον αλληλέγγυο στις αντιξοότητες. Γιατί η αγάπη της, άδολη και ανιδιοτελής, θα μας στηρίξει μέχρι το επόμενο και πιο αισιόδοξο καλοκαίρι. Καλή Παναγιά!

 

Πηγές: Ευχαριστούμε το Ιερέα του Αγίου Νικολάου Πατέρα Ηλία Αγιαννίτη για τις πολύτιμες πληροφορίες που μας παρείχε από το αρχείο της Παναγίας της Οδηγήτριας.

GHETTO Magazine

Το Ghetto Magazine καλύπτει ό,τι είναι νέο και σημαντικό στην πόλη της Χαλκίδας αλλά και σε ολόκληρη την Εύβοια. Την κοινωνία, τους ανθρώπους της, τις τέχνες και την διασκέδαση, με πρωτοποριακό πάντα τρόπο. Όλη η πόλη σε ένα …GHETTO. Γιατί στο δικό μας ghetto χωράνε όλοι!

Scroll to Top